De UK 213 is ondertussen een helemaal ‘kaal geplukte kip, zonder staart’ geworden!
Begin augustus hebben we het achterschip van de botter in de bouwstempels gezet, en vervolgens ook de voorsteven van het schip verdere ondersteuning te geven, om zodoende het model te bewaren, en lichtelijk te verbeteren, er zit namelijk een heel klein ‘ruggetje’ in.
De fa. BOUWVAST willen we graag op voorhand bedanken voor het beschikbaar stellen van de nodige bouwstempels!
Dus alles gestabiliseerd, en dan aan de slag met achterin een tweetal staanders er uit te slopen (ook gespijkerd), Rinke en Luuk hebben hier heel wat zweetdruppels liggen……
Vervolgens is de stuur- en bakboord ‘lijfhouds’ gang gedemonteerd. Beide gangen hadden vervelende plekken en een lange hartscheur, met de nodige rottings verschijnselen!
De volgende klus is om de achtersteven te demonteren (lees slopen), echter dit moest wel een beetje secuur, eerst al het beslag er af, en dan een secure mal maken, om vervolgens de restanten weg te slopen.
Verder is een aanvang gemaakt met het schoonmaken van het vlak. Het vlak valt ons, na nadere inspectie, eigenlijk iets meer tegen dan aanvankelijk was gedacht, veel blik en ‘rare’ plekjes……….
Het is niet van eiken maar tropisch hardhout, op zich sterk maar het laat zich lastig buigen en/of bewerken, veel splinters, veel blik en rotte plekken……
Ook is er een aanvang gemaakt om een deel van het achterste visruim ‘droog’ te maken. afgelopen jaren was dit volgestouwd geweest met lege plastic vaten, voor het tegenwicht voor de (zware) motor.
Dit droogmaken is verder noodzakelijk om de vlakdelen te restaureren, in het visruim is namelijk niet zou nauw gekeken, en het mocht lekken.
Dat betekend dat een oud waterschot er uit gaat (beschadigd door het spijkeren), en straks een nieuwe (zwaardere) er weer in, voorts een nieuwe dunnere er extra bij geplaatst (voor de stevigheid)
Al het nodige breeuwwerk rondom het gehele schip is ondertussen verwijdert; het dek is nu bijna kaal, maar daar komen we nu ook enkele ‘nare’ plekken tegen, is allemaal wel te repareren, cq te vervangen, maar het valt wel tegen, en kost best wel wat extra tijd (en geld).
Ondertussen zijn Loek, Johan en anderen bezig geweest met het dicht maken van de diverse spijkergaten en het opvullen van kleine, maar ook grotere rotte plekjes om zodoende een stevige ondergrond te krijgen voor de nieuwe gangen. Tevens zijn de eerste plekken in mix van teer en bruinoleum gezet. We hebben dus nu een kantel punt bereikt, en gaan dus nu langzaam weer opbouwen.
De laatste weken is ook Jan Korf aangeschoven voor de elektriciteit aan boord van de UK 213, hij heeft eens gekeken hoe de bekabeling naar achteren moet gaan lopen en daar de nodige ‘sluip routes’ voor bedacht.
Maar al snel bleek dat Jan ook goed kan slopen cq. demonteren, en dat vindt hij ook nog leuk, dat is weer eens iets anders.
Al met al hebben we, zoals gezegd, de laatste weken ons kantelpunt dus bereikt, de achtersteven kan de komende weken weer geplaatst, en dan kan een begin gemaakt worden met het plaatsen van de afgekeurde gangen.
Maar ook nieuwe uitdagingen staan nog in het verschiet!
Diverse kleine reparaties welke wellicht we zelf kunnen uitvoeren enz., zijn in ruime mate naar voren gekomen.
We zijn er dus nog niet, maar we zijn gestage werkers, en laten ons niet haasten en houden zo overzicht! Dit mede door de goede verzorging van onze cateraar, Loek, tussen door een lekker stukje paarde worst, en om een uur of twaalf verschillende broodjes, met een warme snack, uiteraard van de NETTO RAMA.
Met dank aan Albert van Veen